Σύνδεσμος

Ο Γίγας

14 Οκτ.

Giant
Ο Γίγας

Ο Γίγας / Giant Αρχές του 20ου αιώνα: Η ιστορία της οικογένειας του Μπικ Μπένεντικτ από το Τέξας των ΗΠΑ – την εποχή των μεγάλων αγροκτημάτων (ράντσων), με τους γηγενείς ισπανόφωνους Ινδιάνους αγρότες στην υπηρεσία των γαιοκτημόνων και του μοναχικού Τζετ Ρινκ, επιστάτη των γελαδιών του κτήματος Riata στη Marfa του Τέξας. Η αφήγηση διατρέχει ένα ευρύ χρονικό φάσμα 2 γενεών – από την εποχή της επιστροφής του Μπικ από το Μέριλαντ με τη γυναίκα του Λέσλι ως νεόνυμφοι, έως το τέλος όπου ο Ρινκ πλούσιος ιδιοκτήτης πια – εξ αιτίας του πετρελαίου που βρέθηκε στο κτήμα που του είχε γράψει η αδελφή του Μπικ πετελαιοπηγών αντιμετωπίζει πλέον ως ίσος και καλύτερος ακόμη, τον άλλοτε πλούσιο εργοδότη του  κτηματία Μπένεντικτ. Το ράντσο του το ονόμασε «Μικρή Ριάτα» σε αντιδιαστολή με τη Μεγάλη Ριάτα» του «αντιζήλου» του – καθώς είχε ερωτευθεί και τη γυναίκα του.

James Dean – Giant

Η υποψηφιότητα του Τζέιμς Ντην (1956) τον βρήκε ήδη νεκρό (1955). Ο Στήβενς χρησιμοποίησε άλλον ηθοποιό σε ορισμένες σκηνές του τέλους. Ο Στήβενς ως τελειομανής έκανε μόνος του το μοντάζ που διήρκεσε έναν χρόνο! Επίσης η κόρη της Λέσλι Μπένεντικτ ήταν η μεγαλύτερη της – τότε ανερχόμενη ηθοποιός, Κάρολ Μπέικερ
Το περιοδικό TV Guide έδωσε στην ταινία τη μέγιστη βαθμολογία των τεσσάρων αστεριών, επαινώντας κυρίως την ερμηνεία του Τζέιμς Ντιν γράφοντας: Αυτός ήταν ο τελευταίος ρόλος στη σύντομη καριέρα του ηθοποιού κι η παρουσία του απογείωσε την ταινία. Ερμηνεύει το ρόλο του με την τεχνική της Μεθόδου και το υπόλοιπο καστ φαίνεται να είναι διχασμένο μεταξύ του δέους που προκαλεί το ταλέντο του και της αποστροφής που προκαλεί η εξυπνάδα του!

Η ταινία κόστισε 5.400 εκ. δολ. και είχε κέρδη 35 εκ. δολ. !

Τίτλος: Ο Γίγας Giant
Σκηνοθεσία: Τζωρτζ Στήβενς
Πρωταγωνιστούν: Λιζ Τέιλορ, Ροκ Χάτσον, Τζέιμς Ντην
Είδος: Δραματική
Τόποι γυρισμάτων: Αριζόνα (Τέξας) – Μάβα
Έτος: 1956 – Πρεμιέρα 10 Οκτωβρίου, Νέα Υόρκη
Διάρκεια: 201΄
Τιμητικές διακρίσεις: Όσκαρ σκηνοθεσίας -το δεύτερο- για τον George Stevens – το πρώτο το είχε κερδίσει με το «Μια θέση στον ήλιο», υποψηφιότητες για Όσκαρ Α΄ανδρικού ρόλου για τους Rock Hudson, James Dean, διασκευασμένου σεναρίου (από το μυθιστόρημα της Edna Ferber), κοστουμιών, μοντάζ κλπ.

Advertisements
Σύνδεσμος

Miss Julie

1 Οκτ.

missJulia2Δεσποινίς Τζούλια

Μεταφορά στον κινηματογράφο του ομώνυμου θεατρικού έργου του Αύγουστου Στρίντμπεργκ σε σενάριο, σκηνοθεσία Λιβ Ούλμαν αποδεικνυομένη μια άξια μαθήτρια του μέντορα της Ίνγκμαρ Μπέργκμαν: τα ίδια σκοτεινά πάθη, η αναζήτηση του Θείου, ανέφικτοι έρωτες, μια πορεία προς ένα τέλος απρόσμενα τραγικό.

missJulia_Chastain2Όλα αυτά εκτυλίσσονται σε μια μέρα, αλλά τα χρόνια που την έφεραν ήταν πολλά – καθώς παρακολουθούμε τη μικρή Τζούλι που μεγαλώνοντας βρήκε στο πρόσωπο του υπηρέτη (valet) τους, ένα ανάρμοστο γι’ αυτήν πάθος, οδηγώντας τον άρρωστο ψυχισμό της σε μια αναπόφευκτη πιστεύοντας, σωτηρία της ψυχής της.

Με τους Jessica Chastain, Colin Farrell. (2014) σκηνοθεσία Liv Ullmann

Σύνδεσμος

Μέσα στο σπίτι

2 Ιον.

Το αγόρι στο τελευταίο θρανίοdanslaMaisonCaptureΤίτλος: Το αγόρι στο τελευταίο θρανίο (Dans la maison)
Σκηνοθεσία: Francois Ozon
Πρωταγωνιστούν: Kristine Scott-Thomas, Caroline Cellier
Έτος: 2012

Σύνδεσμος

Μιχαήλ Καλατόζωφ – Το ανεπίδοτο γράμμα

29 Φεβ.

Mikhail Kalatozof Soy Cuba

Μιχαήλ Καλατόζωφ Mijail Kalatozov (1903 – 1973) – από τους σκηνοθέτες στυλοβάτες της Μόσφιλμ, δημιουργός ταινιών σταθμών ορόσημων της εποχής μεν κατά την οποία γυρίστηκαν, διαχρονικών δε ως προς την αισθητική και θεματική τους αξία.

LetterCapture

Το γράμμα που δεν εστάλη ποτέ – Μιχαήλ Καλατόζωφ – DVD The Criterion Collection

«Το Γράμμα που δεν εστάλη ποτέ» (1960) του Μιχαήλ Καλατόζωφ: Τέσσερις γεωλόγοι ψάχνουν για διαμάντια στην απομακρυσμένη Σιβηρία. Πρόκειται για τον αγώνα του ανθρώπου με τα στοιχεία της Φύσης. Η ταινία βρίσκεται κοντά στην αισθητική του Ταρκόφσκι – πολλές φορές την υπερβαίνει. Και αν ήταν γνωστό το έργο αυτό στο ευρύ κοινό θα βρισκόταν σίγουρα στο τοπ-50 της λίστας του Imdb. Πρωταγωνιστούν η μούσα του Καλατόζωφ Τατιάνα Σαμοήλοβα και ο Ινοκέντι Σμοκτουνόφσκι. Η ταινία ήταν υποψήφια για τον Χρυσό Φοίνικα (σκηνοθεσία) στις Κάνες το 1960.

(Το έργο αντιγράφτηκε σε νέα κόπια με την υποστήριξη του Φ.Φ. Κόπολα και παρουσιάστηκε στις ΗΠΑ το 1995).

Ο Mikhail Kalatozishvilli (πραγματικό όνομα) γεννήθηκε το 1903 στην Τιφλίδα (στη τωρινή Δημοκρατία της Γεωργίας). Σκηνοθέτης και κινηματογραφιστής γνωστός για τις ταινίες: «Όταν περνούν οι Γερανοί» (The Cranes are flying) 1957, «Το Γράμμα που δεν εστάλη ποτέ» (Letter Never Send) 1960, «Είμαι η Κούβα» (Soy Cuba) 1964,»Κοντά στον Κόκκινο Ήλιο» (The Red Tent) 1969.

Letter Never Sent (1960) on IMDb
//

Ξεκίνησε από ηθοποιός για να καταλήξει στη σκηνοθεσία κινηματογραφικών έργων. Άφησε τη Γεωργία το 1936 για να μεταβεί στη Μόσχα. Διετέλεσε υπουργός ειδικός στα θέματα κινηματογράφου κατά τη 10ετία του ’50.

sovietReal Ταινίες – οι περισσότερες από τα στούντιο της Mosfilm

Αν και τα έργα του είναι αντιπροσωπευτικά του πνεύματος του σοσιαλιστικού ρεαλισμού, κατηγορήθηκε για αρνητισμό από το καθεστώς και παραμερίστηκε από σκηνοθέτης στα κινηματογραφικά πλατό της κρατικής εταιρείας παραγωγής Mosfilm σε θέση γραφείου για επτά χρόνια – απέχοντας έτσι από τη σκηνοθεσία. Απεβίωσε το 1973 στη Μόσχα.

Σύνδεσμος

Η Περιπέτεια

26 Φεβ.

L’ Avventura MonicaΤίτλος: Η Περιπέτεια
Σκηνοθεσία: Μικελάντζελο Αντονιόνι (Michelangelo Antonioni)
Πρωταγωνιστούν: Μόνικα Βίτι (Monica Vitti), Λέα Μασάρι (Lea Massari), Γκαμπριέλε Φερτσέτι (Gabriele Ferzetti)
Είδος: Αισθηματικό
Κατηγορία θέματος: Υπαρξιακό (Αλλοτρίωση)
Διάρκεια: 2 23′
Έτος: 1960
Τόποι γυρισμάτων: Σικελία – Μεσσήνη, Ηφαιστειακά νησάκια Ιταλίας (Σικελία)
Τιμητικές διακρίσεις (Κυριότερες): Βραβείο Κριτικής επιτροπής Κάννες 1960, Χρυσές Σφαίρες Ιταλία 1961 Καλύτερη ηθοποιός Μόνικα Βίτι, Ένωση Κινηματογραφικών Κριτικών Ιταλία 1960 Βραβείο Ασημένια Κορδέλα Μουσική (Giovanni Fusco), Καλύτερου Σκηνοθέτη, Πρωτότυπου σεναρίου: Μικελάντζελο Αντονιόνι. Υποψηφιότητα Καλύτερης Ηθοποιού Μόνικα Βίτι, Υποστηρικτικού ρόλου Λέα Μασάρι, Κινηματογράφησης (Φωτογραφίας σε ασπρόμαυρο) Aldo Scavarda
AvventuraCapture

Sandro: Γιατί να βρισκόμαστε εδώ μιλώντας, φιλονικώντας; Πίστεψε με Anna, οι λέξεις γίνονται όλο και λιγότερο απαραίτητες. Οι λέξεις δημιουργούν παρεξηγήσεις. Καλύτερη η σιωπή.

Κεντρική Ιδέα
Με φόντο μια εκδρομή σε ένα νησί της Μεσογείου εξετάζεται η σχέση της εξαφανισμένης στο νησί Άννας (Lea Massari) με τον αρραβωνιαστικό της Σάντρο (Gabriele Ferzetti) ο οποίος έχοντας μαζί του στην αναζήτηση τη φίλη της Κλαούντια (Monica Vitti) την ερωτεύεται ξεχνώντας την Άννα αλλά και αυτή η σχέση θα καταλήξει άδοξα.

Υπόθεση: Μια παρέα πλουσίων Ιταλών βρίσκεται σ’ ένα γιοτ σε μια εκδρομή στη Μεσόγειο προς τα ηφαιστειακά νησιά της Ιταλίας. Όταν πρόκειται να φύγουν απ’ το νησί βρίσκουν πως η Άννα (κεντρική ηρωίδα μέχρι τώρα) λείπει. Ο Σάντρο μνηστήρας της και η Κλαούντια φίλη της θα παραμείνουν στο νησί ψάχνοντας την χωρίς αποτέλεσμα, ενώ παράλληλα θα ερωτευθούν, ξεχνώντας για τα καλά την Άννα.


L'Avventura (1960) on IMDb

5 Σημαίες

5/5

Ατού της σκηνοθεσίας: Η μαυρόασπρη υποβλητική κινηματογράφηση του Aldo Scavarda με πολύ καθαρά πλάνα που φωτοσκιάζονται ελαφρώς. Ο σκηνοθέτης αναλύει σε βάθος τους δύο πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες στην εξέλιξη των αισθημάτων που τους προκαλεί η προδοσία τους προς την Άννα – φίλης και μνηστής – αφορμή για να ερευνήσει το αδιέξοδο μιας σχέσης που βασίζεται στις ενοχές για τα καταπατημένα αισθήματα φιλίας.
Επίσης η μουσική όπου στο τρίτο μέρος, σε κάποια σκηνή η Μόνικα Βίτι τραγουδάει η ίδια την επιτυχία της εποχής Mai, της γνωστής Ιταλίδας τραγουδίστριας Mina.

Λέξεις κλειδιά: πρόταση γάμου, εξαφάνιση, φίλος, νησί

Σύνδεσμος

Aki Kaurismäki

4 Φεβ.

Aki Kaurismaki: 44 βραβεύσεις 45 υποψηφιότητες

KaurismakiCapture

Άκι Καουρισμάκι – Το λιμάνι της Χάβρης 2011

Aki Kaurismaki Τριλογία Φινλανδία

Ο Aki Kaurismaki έκανε διάφορες δουλειές προτού δημιουργήσει μια εταιρία παραγωγής και διανομής την Ville Alfa προς τιμήν της ταινίας «Άλφαβιλ» του Γκοντάρ με τον αδελφό του επίσης σκηνοθέτη, Mika Kaurismaki. Αμφότεροι είναι οι πιο δημιουργικοί σκηνοθέτες στη Φινλανδία καθ’ όσον έχουν στο ενεργητικό τους το 1/5 της συνολικής κινηματογραφικής παραγωγής της Φινλανδίας από τη 10ετία του 1980 – με αιχμή του δόρατος τις ταινίες του Άκι που έτυχαν μεγαλύτερης επιτυχίας στο εξωτερικό.

Τα έργα του είναι μάλλον σύντομα – ο ίδιος δηλώνει πως μια ταινία δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 90 λεπτά, και πολλά μέσα στο σύνολο τους – περίπου 70, είναι εκκεντρικές παρωδίες διαφόρων ειδών: (ταινίες δρόμου, φιλμ-νουρά, ροκ μιούζικαλς) στα οποία πρωτοστατούν σκοτεινοί πότες με μουσικό υπόβαθρο των εικόνων του film ροκ μουσικές των 50’s.
Στη δεκαετία του ’90 γύρισε ταινίες στη Βρετανία («Προσέλαβα ένα επαγγελματία δολοφόνο»), στη Γαλλία («Η μποέμικη ζωή»).
Το επώνυμο του στα Φινλαδικά θα πει κυνηγός ελαφιών!  Πολιτικά επίσης είναι εναντίον της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ αρνούμενος να παραβρεθεί στην 75η ετήσια απονομή της Ακαδημίας 2003 για το έργο του «Ο άνθρωπος χωρίς παρελθόν» – υποψήφιο για βραβείο, καθώς επίσης και για το 2006 υποψηφιότητα της ταινίας του στην 78η τελετή, Laitakaupungin Valot («Φώτα στην Ομίχλη»). Επίσης είναι δεινός επικριτής για την επικρατούσα σήμερα στην Ευρώπη πολιτική: «Η Ευρώπη πρόδωσε τα όνειρά μου«.

kaurismaki Βασικές επιρροές για το έργο του ήταν οι Γάλλοι σκηνοθέτες Ζαν-Πιερ Μελβίλ και Ρομπέρ Μπρεσόν. Επίσης και ο Marcel Carné – βλέπε Τα παιδιά του Παραδείσου
Το έργο του Rikos ja rangaistus (1983) – Έγκλημα και Τιμωρία, βασίζεται στη διάσημη νουβέλα του Ντοστογιέβσκι. Αποφάσισε να κάνει αυτή την ταινία μετά που διάβασε το βιβλίο του Τρυφώ για τον Χίτσκοκ, ο οποίος είχε δηλώσει πως ποτέ δεν θα επιχειρούσε να κάνει αυτό το βιβλίο ταινία, θεωρώντας το πολύ δύσκολο εγχείρημα.

Ο Καουρισμάκι ζει τα τελευταία χρόνια με τη ζωγράφο γυναίκα του στην Πορτογαλία. Δεν εγκατέλειψε ωστόσο τη Φινλανδία καθώς η τελευταία του ταινία, είναι εκεί γυρισμένη.
Άλλα άρθρα για Kaurismaki

πηγή: imdb.com – Aki Kaurismaki Mini Bio

Σύνδεσμος

Mια θαρραλέα αναζήτηση

3 Δεκ.

Eat Pray Love
eatPrayLove_bgΗ αναζήτηση ενός αληθινού εαυτού μοιάζει με όνειρο απλησίαστο ωστόσο εδώ γίνεται στόχος ζωής για την ηρωίδα Julia Roberts της ταινίας: Στις παραμονές ενός συμβατικού (ίσως) γάμου, εγκαταλείπεται στο όνειρο να βρει τον αληθινό της εαυτό. Τι κι αν γεννήθηκε στη μεγαλούπολη Νέα Υόρκη, είναι μνηστευμένη, ζει σε έναν καθορισμένο περίγυρο; Όλα αυτά μπορούν ν’ αλλάξουν με ένα αεροπορικό εισητήριο ανά χείρας. Ευρώπη με σταθμούς προορισμού τη Ρώμη και νοτιότερα τη Νάπολη όπου γνωρίζεται με έναν κλασσικό Ιταλό James Franco.

Ακολουθεί η Ασία με τις Ινδίες και την ανατολική φιλοσοφία Yoga. Εκεί θα ζήσει σε ένα ashram προσευχόμενη, κάνοντας διάφορες εργασίες στο κτήμα. Και εκεί πάλι θα γίνει φίλη με έναν Αμερικανό Richard Jenkins που εγκατέλειψε την πατρίδα για να ζήσει μια άλλη ζωή.

Julia_BaliΤέλος, το Bali στη μακρινή Ινδονησία με την τροπική βλάστηση, τα ξύλινα γραφικά οικήματα, τους εξωτικούς χώρους. Εκεί σε μια μικρή κωμόπολη μέσα στο φως και τις σκιές των δένδρων – στο τέλος της διαδρομής, θα βρει και τον έρωτα. Τα προηγούμενα την έχουν διαψεύσει αυτός ο σταθμός θα ‘ναι άραγε ο τελευταίος ή θα πάρει το εισητήριο της επιστροφής για ‘κείνα που εγκατέλειψε;

Όλα αυτά στην ταινία «Eat, Pray, Love» βασισμένη στο επιτυχημένο ομότιτλο μυθιστόρημα της Elizabeth Gilbert σε σκηνοθεσία Ryan Murphy, με πρωταγωνίστρια τη Julia Roberts και σύντροφο ζωής στο Μπαλί, τον ταλαντούχο Ισπανό ηθοποιό, Javier Bardem.

Σύνδεσμος

Amy Το κορίτσι πίσω απ’ το όνομα

20 Ιολ.

Amy Winehouse

Οι καλλιτεχνικοί κύκλοι του Λονδίνου, αλκοόλ, ναρκωτικά, μια ξέφρενη ζωή κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας. Παπαράτσι να σε ακολουθούν σε κάθε σου βήμα, φλας, συνεντεύξεις, κυνηγητό από τους θαυμαστές. Και το επιστέγασμα μια έξαλλη εμφάνιση με περίεργο αϊ-λάΪνερ, κτένισμα, πολύχρωμο τατουάζ. Αυτή ήταν η Έϊμυ που ξεκίνησε σαν ένα απλό κορίτσι που τραγούδαγε τους τρυφερούς της στίχους με την κιθάρα της. Η φωνή της ξεχωριστή, η εμφάνιση της ενός όμορφου κοριτσιού. Κατέκτησε τη μουσική σκηνή κατ’ αρχήν του Λονδίνου μετά την παγκόσμια. Όμως η τύχη δεν ήταν με το μέρος της παρά στη μια πλευρά της ζυγαριάς – από την άλλη βάρυνε όλη εφιαλτική δημοσιότητα που κυνηγάει το νέο, το σκάνδαλο, το απλησίαστο να το δώσει βορά σ’ ένα αδηφάγο κοινό. Η τύχη της θα ήταν κοινή μ’ εκείνη της Diane, είδωλα και οι δύο της Λονδρέζικης trend σκηνής.

Amy To κορίτσι πίσω από το όνομα του Asif Kapadia

amyWinehouse

Amy Winehouse

amy

Amy

amyWinhouse2

Amy Winehoouse – Τα πρώτα χρόνια

Τίτλος: Έϊμυ, το κορίτσι πίσω από το όνομα
Σκηνοθεσία: Asif Kapadia
Έτος: 2015
Είδος: Ντοκυμαντέρ
Τιμητικές διακρίσεις: Κάννες 2015 Υποψηφιότητα Χρυσό βλέμμα (Golden eye), Νεωτεριστικός Φοίνικας (Queer Palm): Asif Kapadia
Διάρκεια: 120
H ιστορία της Amy Winehouse, μέσα από προσωπικές της στιγμές: ανέκδοτες φωτογραφίες, ανεπίσημες ηχογραφήσεις τραγουδιών της.

Η σύντομη ζωή και η εκθαμβωτική καριέρα της τζαζ/σόουλ τραγουδίστριας Έιμι Γουάινχαουζ, που πέθανε στα 28 της χρόνια από οξεία δηλητηρίαση από αλκοόλ, ξετυλίγεται σαν ένα μελωδικό, συγκινητικό όσο και σκοτεινό κινηματογραφικό παραμύθι. Με ένα αριστοτεχνικό μοντάζ, ο Ασίφ Καπάντια («Senna» ) βάζει τάξη σε ένα πληροφοριακό χάος, ενώ εκμεταλλεύεται δημιουργικά τις συνεντεύξεις συγγενών, γνωστών και συνεργατών, μετατρέποντάς τες σε ένα αφηγηματικά συναρπαστικό voice over.

Live fast, die young… Αν δει κάποιος το «Senna», το βραβευμένο με 2 BAFTA ντοκιμαντέρ που γύρισε το 2010 ο Ασίφ Καπάντια για τον Βραζιλιάνο πιλότο της Formula 1 Άιρτον Σένα (ο οποίος σκοτώθηκε στα 34 του χρόνια ), θα δια­πιστώσει πως με την ίδια μέθοδο προσεγγίζει τώρα ακόμη μία bigger than life διασημότητα. Την jazz/soul τραγουδίστρια-φαινόμενο Έιμι Γουαϊνχάουζ, η οποία εντυπωσίασε την παγκόσμια μουσική σκηνή στα 20 της με το άλμπουμ «Frank», γνώρισε την απόλυτη καλλιτεχνική καταξίωση και μια απίστευτη εμπορική επιτυχία με το «Back to black» το 2006, για να βρεθεί νεκρή το 2011, μόλις στα 28 της, από οξεία δηλητηρίαση από αλκοόλ.

Ο Βρετανός ντοκιμαντερίστας οργανώνει το βιογραφικό χρονικό του πάνω σε δύο απλούς αφηγηματικούς άξονες. το πλούσιο αρχειακό υλικό, κυρίως δηλώσεις της Γουαϊνχάουζ και προσωπικές homemade βιντεοσκοπήσεις, και τις συνεντεύξεις συγγενών, φίλων και συνεργατών της. Ανεπιτήδευτη ως άνθρωπος και απόλυτα εκτεθειμένη στα media, η ανοχύρωτη απέναντι στη διασημότητα Έιμι δεν είχε κρυφή ιδιωτική ζωή.

Το ανέκδοτο υλικό, λοιπόν, δεν προσφέρει πολύ περισσότερες πληροφορίες απ’ όσες ήδη λίγο πολύ γνωρίζουμε. Ο Καπάντια όμως το αξιοποιεί δεξιοτεχνικά ως «ατμόσφαιρα» και καταγραφή της στιγμής, έτσι ώστε μέσα από το καθημερινό και κοινότοπο να αναδεικνύεται η ιλιγγιώδης, θολή και συγκεχυμένη πραγματικότητα η οποία περικύκλωνε όλο και πιο ασφυκτικά την απίστευτα χαρισματική και άλλο τόσο ευάλωτη μουσικό.


Amy: Το κορίτσι πίσω από το όνομα (2015) on IMDb

//

Το αριστοτεχνικό μοντάζ του (το ένα από τα BAFTA του «Senna» ) βάζει τάξη στο πληροφοριακό χάος και περιγράφει γλαφυρά το τίμημα της επιτυχίας, ενώ η επιλογή να χρησιμοποιήσει μόνο ήχο και όχι εικόνα από τις συνεντεύξεις μετατρέπει τις διηγήσεις των «συμπρωταγωνιστών» σε ένα πρωτότυπο voice over που μας βοηθά να ξετυλίξουμε μέχρι τέλους το κουβάρι μιας τραγικά ενδιαφέρουσας ιστορίας. Αυτής μιας γυναίκας που δεν φοβήθηκε να τα βάλει με τον κόσμο, αλλά δεν μπόρεσε να τα βάλει με τον εαυτό της.

(Αρχική πηγή: κριτική Χρήστος Μήτσης athinorama.gr)

σχετικό ποστ Μας μίλαγε με στίχους και δεν καταλαβαίναμε

Σύνδεσμος

Κριστιάν Ντιόρ – Η αναβίωση ενός μύθου

8 Μάι. Dior and I
Dior and I
Dior and I

O Ντιόρ κι εγώ (Dior and I) – Frédéric Tcheng

Christian Dior

Τίτλος: Dior and I
Σκηνοθεσία: Frédéric Tcheng (Taiwan)
Σενάριο: Frédéric Tcheng
Παίζουν: Raf Simons, Marion Cotillard
Έτος: 2014
Είδος: Ντοκυμαντέρ
Διάρκεια: 90
Τιμητικές διακρίσεις (Κυριώτερες): Seattle film festival (Ειδικό Βραβείο Κριτικής επιτροπής: Frédéric Tcheng, Υποψηφιότητα καλύτερου ντοκυμαντέρ Frédéric Tcheng ’14, Tribeca film festival Υποψηφιότηα καλύτερου ντοκυμαντέρ ’14
Τοποθεσία: Παρίσι

Κεντρική Ιδέα: Είχε ένα όραμα και μόνο οκτώ εβδομάδες για να το υλοποιήσει

Υπόθεση: Το έργο Εγώ και ο Ντιόρ μεταφέρει τον θεατή στον παγκοσμίου φήμης κόσμο του Γάλλου σχεδιαστή μόδας Κριστιάν Ντιόρ. Στην ταινία αυτή πρόκειται για την αποτύπωση εκ των έσω του κόσμου αυτού που ηγείται ο τωρινός σχεδιαστής του οίκου Ραφ Σίμονς. Βρισκόμαστε στην προετοιμασία της νέας κολεξιόν που καλείται ο νέος επικεφαλής να υλοποιήσει μέσα σε οκτώ πυρετώδεις εβδομάδες. Αναμειγνύοντας την ετοιμασία του σόου με τους απόηχους από εικόνες του παρελθόντος, παρακολουθούμε την αγωνία του δημιουργού μαζί μ’ εκείνην όλου του προσωπικού, ιδιαίτερα των μοδιστρών του οίκου.

Κριστιάν Ντιορ:  Η αναβίωση ενός μύθου

Οι οίκοι υψηλής ραπτικής προστατεύουν ασφαλώς την εικόνα τους. Ωστόσο ο ήταν αρκετά πειστικός στο εγχείρημα του να συμπεριλάβει τον οίκο στο αποκαλυπτικό του ντοκυμαντέρ «Ο Ντιορ κι εγώ» (Dior and I). O Frederic Tcheng (37) κινηματογραφεί τον Raf Simons το καλοκαίρι του 2012 καθώς δημιουργεί την πρώτη του κολεξιόν ως διευθυντής του οίκου βασισμένη στην κληρονομιά του Ντιορ – επινοητή της καινοτομίας στα ρούχα διάσημος τόσο στον κόσμο της μόδας που έγινε εξώφυλλο στο περιοδικό Time το 1957.
O Βέλγος Raf Simons άρχισε σαν σχεδιαστής επίπλων, κατόπιν σχεδιαστής ανδρικής μόδας το 1995. Τον Απρίλιο του 2012 μεταπηδά στον οίκο Ντιορ σαν επικεφαλής σχεδιαστής όπου εντός δυο μηνών θα πρέπει να ετοιμάσει τη νέα κολεξιόν του οίκου.
Ο ίδιος ο Τσενγκ όπως και ο Σίμονς, θεωρούν εαυτούς τους σαν αουτσάιντερ της μόδας έχοντας ήδη γυρίσει το Βαλεντίνο ο τευλευταίος αυτοκράτορας και το Ντιάνα Βρίλαντ το μάτι πρέπει να ταξιδεύει και αυτή την οπτική θέλησε να μεταφέρει στην υψηλή ραπτική.
Ο Τσένγκ εξανθρωπίζει τον κόσμο των 30.000 δολ. για ένα φόρεμα δείχνοντας τον κόσμο των ραπτριών στα ατελιέ από μια οπτική από ψηλά δημιουργίας. Συνενώνει όλες τις καλλιτεχνικές τελείες από το παρελθόν και το παρόν συνθέτοντας την παρουσίαση της πρώτης κολεξιόν του Σίμονς – από τα λουλούδια στον κήπο της ιστορικής βίλλας του Ντιορ στο Granville, στην αίθουσα της ενός εκατομυρίου λάμψεων αυτής της επίδειξης. Από την γύψινη διακοσμητική εργασία του Ρούμπι στο κέντρο Πομπιντού, στο ύφασμα που αποτυπώθηκε επάνω. Οι θεατές επίσης γίνονται κοινωνοί της επίπονης χειροποίητης τέχνης του κεντήματος και της κοπής των πατρόν.
«Δεν θέλαμε το έργο να είναι για τις διασημότητες που βλέπει κανείς στα νέα» λέει ο Τσένγκ που ζει στη Νέα Υόρκη. «Θέλαμε να είναι ένα έργο για τους ανθρώους πίσω από την κάμερα, εκείνων που δημιουργούν αυτό που θα φορεθεί».

maison_dior_granville

Έπαυλη Κριστιάν Ντιόρ στη Granville

Ακολουθεί μια συνέντευξη με τον Φρεντερίκ Τσένγκ που εξιστορεί για το πως έγινε αυτή η ταινία .

Πως σας ήρθε η ιδέα για το έργο;
Παρουσιάζαμε το έργο για την Νταϊάνα Βρίλαντ στο Παρίσι όταν συνάντησα τον Ολιβιέ Μπιαλομπός επικεφαλής πρόεδρος του οίκου Ντιορ διεθνώς. Του άρεσε η ταινία κι αρχίσαμε με το να συζητάμε στο ν’ ανοίξουμε τις πόρτες για ένα ντοκυμαντέρ του οίκου Ντιόρ με την άφιξη εκεί ενός νέου σχεδιαστή.

Πως πείσατε τον Σίμονς να συμμετάσχει;
Στην αρχή αρνήθηκε. Του έγραψα ένα γράμμα γιατί δεν τον ήξερα όπου του εξηγούσα ποιος είμαι και τι ήθελα να κάνω. Μου λέει να πάω εκεί για μια βδομάδα, δοκιμαστικά. Πέταξα στο Παρίσι και τον συνάντησα κατ’ ιδίαν έχοντας κάποιες ιδέες μαζί μου που του άλλαξαν την απόφαση του. Κατάλαβε πως δεν ήθελα να τον παρουσιάσω σαν ένα σταρ. Με ενδιέφερε το σύνολο των ανθρώπων στου Ντιορ. Καθώς του αρέσει ο διάλογος και η συνεργασία ανταποκρίθηκε σ’ αυτό.

Υπήρχαν κάποια όρια; Εξετάστηκε καθόλου αυτό που γυρίζατε;
Ποτέ δεν ρωτούσε. Ήξεραν τι κινηματογραφούσα. Ήμουν στο κτίριο του Ντιορ κι αυτό ήταν αρκετό για να με θέτει μπροστά στα μάτια τους. Μ’ άφησαν εντελώς απερίσπαστο. Μετά τους έδειξα την ταινία και υπήρξε μεγάλη ανακούφιση. Όλοι συγκινήθηκαν, μερικοί δάκρυσαν κι όλας. Οι ράφτριες προπάντων αισθάνθηκαν μεγάλη υπερηφάνεια.
Στην ταινία οι μοδίστρες παίζουν εξ ίσου μεγάλο ρόλο όσο ο Σίμονς. Αυτοί οι άνθρωποι με συγκινούν. Θέλω να τους γνωρίσω καλύτερα – ποιοι είναι, τι κάνουν, ποιον αγαπούν. Πράγματι εξεπλάγην όταν γνώρισα τη Φλοράνς και τη Μονίκ επικεφαλής δύο διαφορετικών ατελιέ. Έχουν τόσο διαφορετικές προσωπικότητες. Η μια είναι αγχωμένη η άλλη καθόλου. Έτσι είχαν διαφορετικές σχέσεις με την κάμερα. Η Φλοράνς ζει δυο ώρες έξω από το Παρίσι, έτσι η διαδρομή της κάθε μέρα διαρκεί δυο ώρες – τόσο κουραστικό.

Φοράνε ρούχα Ντιορ;
Μπορεί κάτι ελάχιστο που μπορούν να αγοράσουν στον δειγματισμό, γενικά πάντως όχι.

Πως ανταπεξήλθατε στη σκηνή του φανταστικού διαλόγου του Κριστιάν Ντιορ με τον Σίμονς;
Διάβασα την αυτοβιογραφία του Ντιορ «Ο Ντιορ για τον Ντιορ» Dior on Dior, Αυτό ήταν όλη η έρευνα μου. Με εντυπωσίασε η απλότητα της φωνής του. Ήταν πολύ ταπεινός και έντιμος καθώς μιλούσε για συναισθήματα που του γενώνταν κατά τη διάκρκεια των επιδείξεων. Θέλησα να το χρησιμοποιήσω όταν πληροφορήθηκα ότι ο Ραφ διάβαζε κι αυτός την αυτοβιογραφία, και είχε μια εσωτερική επικοινωνία που του έμοιαζε πλην όμως έγινε τόσο άβολη που διέκοψε την ανάγνωση της. Το ήξερα πως τα πράγματα γινόντουσαν στην πραγματικότητα με τον ίδιο παλιό τρόπο.

Υπάρχουν μεγάλες ομοιότητες με τη δημόσια εικόνα τόσο του Ντιορ όσο και του Ραφ στο να μη θέλουν και οι δύο τη δημοσιότητα, να διαφοροποιούνται έντονα από τη δημόσια εικόνα τους.
Πράγματι, αλλά ο Ραφ κτίζει τη δική του φωνή στη σκιά του Ντιορ. Έτσι γρήγορα έγινε κάτι σαν τη Ρεβέκκα, που προσπαθεί να βρει τη θέση της σ’ ένα σπίτι στοιχειωμένο.

Υπάρχει μια σκηνή που ξαφνιάζει όταν κινηματογραφείτε τον Ραφ πριν την επίδειξη, με τα νεύρα του τεντωμένα σχεδόν να ‘χει πάθει μια κατάρευση.
Πράγματι αυτή η στιγμή ήταν πολύ έντονα φορτισμένη. Δεν ήθελα να καταδείξω το εύθραυστο του χαρακτήρα του, γι’ αυτό σε μερικά δευτερόλεπτα σηκώθηκα κι απομακρύνθηκα από κοντά του, πήγα στη ταράτσα για να του δώσω χρόνο να συνέλθει. Είναι θέμα προσωπικόύ ανθρώπινου σεβασμού.

Ο Σίμονς είναι εδώ και τρία χρόνια που στελειώσατε το φιλμ στου Ντιόρ κι έχει μεγάλη επιτυχία. Νομίζετε πως ζει πια εφ εξής μ’ αυτή τη δημόσια εικόνα;
Ναι έχω την αίσθηση πως διανύει μια άλλη εξελεικτική εμπειρία και τηρουμένων των αναλογιών αυτό συνέβη και σε μένα. Δεν διοικώ 200 υπαλλήλους στα ατελιέ ραψίματος, αλλά μια μικρή ομάδα για πρώτη φορά και έχω να συνομιλώ με δημοσιογράφους για πρώτη φορά και να προχωρώ στο επίκεντρο της δημοσιότητας παρουσιάζοντας τη δουλειά μου. Αυτό είναι που μου επέτρεψε να σας διηγηθώ την ιστορία μου.
15/4/2015 Από latimes.com

(LA Times Booth Moore latimes.com – Entertainment – Movies – Me and Dior)

Σύνδεσμος

Gabriel Aigner – Η ωραία πεθερά

28 Απρ.

Ο Gabriel Aigner γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Είναι ένας σκηνοθέτης που καταπιάνεται με καταστάσεις που μπορεί να είναι δυσάρεστες, ιδωμένες όμως από μια ανάλαφρη, χιουμοριστική οπτική. Άλλες ταινίες του, Absolument Fabuleux (Ευτυχώς που δεν είσαι γυναίκα) 2001, Le Libertin 2000 —η ζωή του Γάλλου φιλοσόφου του 19ου αιώνα Didier Diderot, Pédale Douce 1996.

Belle maman 1999

Belle maman – Gabriel Aigner (1999)

catherineDen

Catherine Deneuve 1999 Belle maman

belleMaman2

Catherine Deneuve, Vincent Lindon

belleMaman_all

The Wedding Party

Τίτλος: Η Ωραία πεθερά
Σκηνοθεσία: Gabriel Aigner
Σενάριο: Gabriel Aigner, Jean-Marie Duprez
Πρωταγωνιστούν: Catherine Deneuve, Vincent Lindon, Mathilde LIndon, Stephane Audran, Line Renaud
Έτος: 1999
Τόπος γυρισμάτων: Παρίσι, Μαρτινίκα
Είδος: Κωμωδία
Μουσική: Marcia Baila, Everlasting Love
Διάρκεια: 102


Μια απόλυτα εκτός καθιερωμένων προτύπων οικογένεια. Η γιαγιά (Line Renaud) gay με μια παλαβή σύντροφο (Stephane Audran), η κόρη εντελώς απελευθερωμένη, έχει ως λάβαρο το foute moi la paix και το je m’ en fous, Στο σκηνικό και η εγγονή (Mathilde Seigner) μια μονίμως αγχωμένη δικηγόρος, η συμπεθέρα (Daniele Lebrun) που έχει αδυναμία στο ποτό; Τι γίνεται όταν μόλις προ ολίγων ωρών παντρεμένη, ανακαλύπτει πως ο σύζυγος της (Vincent Lindon) είναι τσιμπημένος με την μητέρα της; Κι αν εκείνη είναι και πολύ όμορφη και απελευθερωμένη και ο σύζυγος της σε όλο το ταξίδι του μέλιτος να είναι παλαβωμένος μέχρι εμμονής μαζί της; Έρχεται η συντέλεια του κόσμου;

Όχι βέβαια, όταν αυτά συμβαίνουν σε μια κωμωδία. «Κωμωδία ηθών» στη Γαλλία του 1999 όπου οι περίπλοκες «αρρωστημένες» καταστάσεις γίνονται έναυσμα για διακωμώδιση, για διασκέδαση, για ανάλαφρο χιούμορ. Πρόκειται για ένα αντίβαρο στη σημερινή προβληματική των κοινωνιών όπου τα πάντα μπορούν να συμβούν αλλά τίποτε στην ουσία δεν συμβαίνει. Μόνο το κινητό που κτυπάει συνεχώς – τόση ενόχληση!
Το σενάριο του Gabriel Aigner και του Jean-Marie Duprez είναι κατ’ αρχήν ευφάνταστο, εύστοχο, με καλούς διαλόγους ωστόσο γρήγορα εκεί που τελειώνει το αστείο δεν μπαίνει κάτι στη θέση του που παραμένει κενή και γεμίζει με χυδαιολογίες ενίοτε.

Οι ηθοποιοί είναι άψογοι προεξαρχούσης της Κατρίν Ντενέβ που εδώ βγάζει ένα θαυμάσιο κωμικό ταλέντο να κοσμεί την εντυπωσιακή, φινετσάτη εμφάνιση της. Μια πολύ αστεία —χαριτωμένη, ταινία, με μια Catherine Deneuve σαφώς σε μεγάλα κέφια! Κι αν την έχεις δει, την ξαναβλέπεις ευχάριστα Ένα έργο που θα σε κάνει οπωσδήποτε να περάσεις μια ευχάριστη ανάπαυλα στο τέλος της μέρας.

4 Σημαίες

3/5

Η ταινία καθορίζεται από το κωμικό στοιχείο. Δυστυχώς όμως εξαντλουμένων γρήγορα των κωμικών κλισέ πάνω στα οποία στηρίζεται, συνεχίζει να τα επαναλαμβάνει διαρκώς γαρνίροντας τα με τραβηγμένους διαλόγους.
Σωτηρία για το έργο είναι ο γρήγορος ρυθμός, η άριστη κινηματογράφιση και η θαυμάσια ηθοποιία όλου του καστ.

The Citron Review

An Online Journal of Brief Literature

The Storyteller

“Inside each of us is a natural-born storyteller, waiting to be released.” (Robin Moore)

Delitrium

The dizzying euphoria you get from inhaling just a bit too much of that "new book" smell.

Yiannis Nanos

Visual Artist

fashion&action

Fani & Athena

paletaart - Χρώμα & Φώς

Η Ελληνική ζωγραφική στο WordPress.com

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΡΑΔΑΜΑΝΘΥΣ

Χρήστος Τσαντής