Tag Archives: theatre

Γερτρούδη

3 Οκτ.

Η Γερτρούδη, μια νέα γυναίκα τραγουδίστρια της όπερας, εγκλωβισμένη σ’ ένα γάμο που έγινε από συμβιβασμό, ερωτεύεται παράφορα τον κατά δέκα χρόνια νεότερο της συνθέτη, Έρλαντ Γιάνσον. Το έργο «Γερτρούδη» είναι ένα αστικό δράμα, ένας θρήνος για τον ατυχή έρωτα που κανείς δεν μπορεί να έχει αυτό που τόσο ποθεί.

gertrud_ecran2

Σκηνή στη Λίμνη Νίνα Πενς, Μπάαρντ Όου

Τίτλος: Γερτρούδη Gertrud
Σκηνοθεσία: Καρλ Ντράγερ (1889-1968) Carl Theodor Dreyer
Πρωταγωνιστούν: Νίνα Πενς Ροντ, Μπεντ Ροθ, Μπάαρντ Όου, Έμπε Ροντ
Έτος: 1964
Είδος: Αισθηματικό δράμα
Χρώμα: Μαυρόασπρη
Γλώσσα: Δανέζικα
Χώρα: Δανία
Διάρκεια: 1 56΄
Τιμητικές διακρίσεις: Βραβείο Bodil 1964  καλύτερης ταινίας, Βενετία βραβείο FIPRESCI Carl Theodor Drayer

gertrud_ecran_mir_ban

Γερτρούδη – Νίνα Πενς Ροντ

Σύνοψη: Στον κομψό κόσμο καλλιτεχνών και μουσικών η Γερτρούδη Κάνινγκ (Nina Pens Rode) τερματίζει το γάμο της με τον σύζυγο της Γκύσταβ (Bendt Rothe) καθώς ερωτεύεται τον συνθέτη Έρλαντ Γιάνσον (Baard Owe). Μια ταινία βασισμένη στο ομότιτλο θεατρικό έργο του Γιάλμαρ Σόντερμπεργκ.
Έρωτας και Πνευματικότητα
Υπόθεση: Η Γερτρούδη ερωτεύεται τον μουσικό Έρλαντ και αποφασίζει να χωρίσει με τον άνδρα της Γκύσταβ. Ο Έρλαντ όμως δεν πληρεί τα ιδεαλιστικά της πρότυπα και γίνεται πρόσωπο προς αποφυγήν καθώς εκείνη απογοητευμένη, κλείνεται σ’ ένα προσωπικό καταφύγιο, που σ’ αυτό δεν χωρά θέση πλέον για τον έρωτα. Μέσα σε αναμνήσεις από το παρελθόν (flashbacks) αλλά και συνομιλίες στο παρόν συναντά και τον Γκάμπριελ (Ebbe Rode) – έναν παλιό της έρωτα, που επιζητά ακόμη να φύγει μαζί της. Το ιδανικό της όμως – που σχηματίστηκε στο νου της από την πρώϊμη νεανική της ηλικία, δεν την αφήνει να παραδοθεί σε μια σχέση που να μην περιέχει τον αληθινό έρωτα σύμφωνα με τα ιδεαλιστικά της πρότυπα, παραμένοντας έτσι απομονωμένη, στο όνειρο μιας  απόλυτης αγάπης.

gertrud_ecran

Στη Λίμνη, Γερτρούδη – Νίνα Πενς Ροντ

Το έργο εκτυλίσσεται σε κλειστό χώρο (μεγαλοαστικό σαλόνι) έχοντας μόνο μια σκηνή εξωτερική – της λίμνης. Αυτό ήταν αιτία για μια σχετική απομάκρυνση του κοινού ενώ κατ’ αρχή το έργο έτυχε εγκωμιαστικών κριτικών. Κατά δεύτερο λόγο, η δανέζικη γλώσσα είναι δύσκολη – εμποδίζοντας το κοινό να πλησιάσει (ακουστικά) κατ’ αρχήν, τους ήρωες πράγμα που συμβαίνει σε όλα τα έργα των Σκανδιναβών δραματουργών.Στο θεατρικό έργο του επίσης Δανού Σόντερμπεργκ, ο Ακαδημαϊσμός του Ντράγερ βγήκε την πιο πλήρη έκφραση, πλησιάζοντας το άκρως αυστηρό ύφος του «Μέρες Οργής» (1943). Είναι το τελευταίο έργο (Κύκνειο Άσμα) που γύρισε ο Ντράγερ έχοντας διαγράψει μια μακρά πορεία ως σκηνοθέτης – από τον «Πρόεδρο» 1919 ως τη «Γερτρούδη» 1964)

Ο Σκηνοθέτης: Ο Καρλ Τέοντορ Ντράγιερ γεννήθηκε το 1899 στην Κοπεγχάγη. Το 1918 σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία, «Πρόεδρος». Η εμπορική επιτυχία ήρθε με την έβδομη ταινία του, «Αφέντης του σπιτιού» (1925), που του άνοιξε τις πόρτες των γαλλικών στούντιο, όπου γυρίστηκε το 1928 «Το πάθος της Ζαν ντ’ Αρκ». Το 1930 γύρισε τη δεύτερη ταινία του στη Γαλλία και την πρώτη του ομιλούσα, το «Βαμπίρ» («Vampyr»). Το 1956 βραβεύεται για την ταινία «Ο Λόγος» στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Σύμφωνα με τον Τριφό «ποτέ πριν δεν απονεμήθηκε πιο δίκαιος «Χρυσός λέων» απ’ αυτόν που στεφάνωσε το «Λόγο»», ένα δράμα με μεταφυσικό μύθο που έχει ως κύριο θέμα την παραφροσύνη που προκαλούν οι δογματικές διαμάχες. Το κύκνειο άσμα του Ντράγιερ είναι η «Γερτρούδη», μια ταινία – πορτρέτο της σύγχρονης γυναίκας.

Το θεατρικό έργο: Το έργο αντλεί την υπόσταση του από το ομώνυμο δράμα του Σουηδού συγγραφέα που έζησε στη σκιά του Αυγούστου Στρίντμπεργκ, Γιάλμαρ Σόντερμπεργκ (Hjalmar Soderberg / 1849-1961) ωστόσο αδιόρατα διακρίνεται η θεατρική δομή, στη τελευταία περίοδο δράσης του έργου, καθώς ο Ντράγερ έχει βασιστεί στην πρώτη ύλη δημιουργώντας τη δική του – σαν πολύτιμο πετράδι έκδοση. Θέμα η Γυναίκα στην αστική κοινωνία των αρχών του αιώνα όμως θα μπορούσε να είναι σε κάθε κοινωνία αφού η τελευταία (η κοινωνία) έχει δημιουργηθεί από άνδρες, δίνοντας της έναν ρόλο που στο τέλος-τέλος την αποξενώνει.

Γκύσταβ: Σ’ αγαπώ Γερτρούδη
Γερτρούδη: Αγάπη, μια τόσο μεγάλη λέξη… Αυτά που αγαπάς είναι πολλά… Δύναμη και δόξα… Αγαπάς τον εαυτό σου, την πνευματικότητα σου – τα βιβλία σου, τα πούρα Αβάνας  και μερικές φορές ναι, είμαι σίγουρη αγαπάς κι εμένα

Advertisements
Σύνδεσμος

Miss Julie

1 Οκτ.

missJulia2Δεσποινίς Τζούλια

Μεταφορά στον κινηματογράφο του ομώνυμου θεατρικού έργου του Αύγουστου Στρίντμπεργκ σε σενάριο, σκηνοθεσία Λιβ Ούλμαν αποδεικνυομένη μια άξια μαθήτρια του μέντορα της Ίνγκμαρ Μπέργκμαν: τα ίδια σκοτεινά πάθη, η αναζήτηση του Θείου, ανέφικτοι έρωτες, μια πορεία προς ένα τέλος απρόσμενα τραγικό.

missJulia_Chastain2Όλα αυτά εκτυλίσσονται σε μια μέρα, αλλά τα χρόνια που την έφεραν ήταν πολλά – καθώς παρακολουθούμε τη μικρή Τζούλι που μεγαλώνοντας βρήκε στο πρόσωπο του υπηρέτη (valet) τους, ένα ανάρμοστο γι’ αυτήν πάθος, οδηγώντας τον άρρωστο ψυχισμό της σε μια αναπόφευκτη πιστεύοντας, σωτηρία της ψυχής της.

Με τους Jessica Chastain, Colin Farrell. (2014) σκηνοθεσία Liv Ullmann

Καλοκαιριού ένοχα μυστικά

19 Μάι.

KatharineHepburn_giphy//giphy.com/embed/IG8VimUeNGQ92via GIPHY

Ήθελε να φέρει τη ζούγκλα δίπλα της για να μπορεί να την ελέγχει κατά βούλησιν όμως ποτέ δεν τα κατάφερε: η ζούγκλα ήταν μέσα της κι αυτή έβλεπε μόνο την ορατή της πλευρά: Violette: Τι είναι η ανθρώπινη ζωή παρά μια σειρά συντρίμμια. Κάθε μέρα όλο και περισσότερα… όλο και περισσότερα… μια μακριά σειρά συντρίμια που μόνο το θάνατος μπορεί να εξαφανίσει… Tennessee Williams «Ξαφνικά πέρυσι το καλοκαίρι»

Ένα άγριο πορτρέτο της ηθικής κατάπτωσης

Tennessee Williams «Ξαφνικά πέρυσι το καλοκαίρι» (1958): Έργο σε μία πράξη που περιέχει δύο μεγάλους μονολόγους. Ένα έργο για τη διεφθαρμένη – αισθημάτων και χρήματος εξουσία.

Catharine_Monty_giphy

//giphy.com/embed/DXATKbcmjSnGUvia GIPHY

Η σκηνή μοιάζει με ζούγκλα: σε ένα εξοχικό κτήμα της Νέας Ορλεάνης με ψηλούς φοίνικες και μια πέργολα φορτωμένη με μια πυκνή κληματαριά και κατακόκκινα λουλούδια, στο έδαφος παρτέρια με πανσέδες. Στη μέση του κήπου ένα θερμοκήπιο από γυαλί. Η αριστοκρατική Βάιολετ Βέναμπλ ρίχνει τροφή στα σαρκοβόρα λουλούδια – στην Αφροδίτη όπως ονομάζει ένα από αυτά, που ο γιος της Σεμπάστιαν παράγγελνε από έναν προμηθευτή στη Φλόριντα. Πρόκειται για μια μεταφορά για τη φύση που καταναλώνει και καταστρέφει το ίδιο, ανθρώπους, για την επακόλουθη εκδίκηση που αυτό προκαλεί.

Δείχνει επιτηδευμένα άνετη καθώς οι επισκέπτες φθάνουν. Ένας από αυτούς και ο δρ Τζων Κούκροβιτς γιατρός ψυχίατρος που την προηγούμενη έχει προσκαλέσει – κι αυτή θα είναι η πρώτη τους συνάντηση καθώς κατεβαίνει με τον παλαϊκό ανελκυστήρα της έπαυλης μονολογώντας – εκ των προτέρων αρχίζοντας τη συνομιλία, με τον σημαντικό της προσκεκλημένο.

Liz_EddieCapture

Tennessee Williams, Elizabeth Taylor, Eddie Ficher

Κάθριν Χέπμπορν, Ελίζαμπεθ Τέϋλορ στη ταινία, αλλά και στο θέατρο οι αντίστοιχες ηθοποιοί: εξαιρετικές στο σκοτεινό πορτρέτο του Ουίλιαμς πάνω στην ηθική κατάπτωση – έργο που πρωτοπαρουσιάστηκε το 1958. Ο σημερινός σκηνοθέτης δημιουργεί μια αίσθηση λεπτού τρόμου που συνεχώς μεγαλώνει καθώς αποκαλύπτεται η σκληρότητα ενός διεφθαρμένου κόσμου πλούτου και ισχύος.

Το σκηνικό παραπέμπει σε μια αίσθηση άγριας φύσης. Οι γυναίκες είναι προσκολημένες στον Σεμπάστιαν που έχει πεθάνει στα 40 του – εδώ και αρκετά χρόνια, κι ήταν αυτός που εξουσίαζε τις ζωές τους. Η Κάθριν γνωρίζει τη σκοτεινή ιστορία του θανάτου του στη Καμπέζα ντε Λόμπο (κεφάλι λύκου) ένα γραφικό παραθάλσσιο χωριό. Για να αποκρύψει αυτή την αλήθεια η Βάιολετ την έχει κλείσει στο Σαιντ-Μαίρυ, ένα νοσοκομείο για ψυχικά αρρώστους, όπου εκεί έχει υποστεί ηλεκτροσόκ.

lizTaylor_giphy

Elizabeth Taylor – Ξαφνικά πέρυσι το καλοκαίρι

Η Βάιολετ και η Κάθριν είναι κομμένες και ραμένες από το ίδιο ύφασμα: αμφότερες γυναίκες του Νότου με μια επίπλαστη, αγέρωχη ευγένεια. Ίσως αυτή η ευγένεια να είναι ένα απατηλό ένδυμα που φοράνε και οι δύο με την ίδια άνεση. Η Βάιολετ είναι πλούσια και περιποιημένη και δείχνει ιδιαίτερα κομψή με τη χρωματιστή μοβ εσάρπα πάνω στο βιολέ φόρεμα της. Η Κάθριν είναι έντονη και αθώα: φοράει ένα αισθησιακό λευκό φόρεμα με βαθύ ντεκολτέ που λίγα αφήνει στη φαντασία, το δαντελωτό μπολερό που το σκεπάζει στους ώμους.

Η Βάιολετ παίρνει πίσω στο σπίτι την Κάθριν για να συναντήσει τον Δρ Κούκροβιτς που διευθύνει ένα δοκιμαστικό πρόγραμμα λοβοτομής στο νοσοκομείο της πολιτείας. Θέλει να αναλάβει εκείνος ως ασθενή την Κάθριν. Αυτή τη φορά, όταν η Κάθριν μιλάει σε μια γλώσσα ποιητικής υπερβολής ο γιατρός της δίνει ένα ηρεμιστικό. Αυτό πρέπει να δίνεται ως αντίδοτο στην τέχνη;

KatharineHepburn

Κάθριν Χέπμπορν ως Βάιολετ Βέναμπλ

Η πραγματική ψυχασθένεια βεβαίως έγκειται, στην απέραντη νευρωτική εμμονή της Βάιολετ στο γιο της: για χρόνια τον συνόδευε σε καλοκαιρινά του ταξίδια που εκείνη δεν ήθελε να διακόψει, ακόμη κι όταν έλαβε την ειδοποίηση πως ο άνδρας της πέθαινε. Η αφοσίωση στο γιο της είναι αδιαμφισβήτητη όσο η αντιπάθεια προς την Κάθριν από την άπληστη μητέρα της και τον αδελφό της.

Η γλώσσα του Τένεσι Ουίλιαμς είναι πλούσια και ποιητική με μεταφορές από τον πραγματικό κόσμο. Η Βάιολετ διηγείται το ταξίδι με τον Σεμπάστιαν στα νησιά Γκαλαπάγκος όπου είδαν τις τεράστιες θαλάσσιες χελώνες που λιάζονταν, να φεύγουν ξαφνικά να γλυτώσουν από τα άγρια σαρκοβόρα πουλιά που χυμούσαν να τις κατασπαράξουν.
Το έργο είναι δομημένο σε μακριούς άκρως ενδιαφέροντες μονολόγους που κρατούν προσηλωμένη την προσοχή του θεατή στα δρώμενα επί σκηνής.

Προσαρμογή από thekomisarscoop.com
– See more at: http://www.thekomisarscoop.com/2007/02/suddenly-last-summer-is-gripping-portrait-of-moral-disintegration/#sthash.LNGwkrHw.dpuf
thekomisarscoop.com

The Citron Review

An Online Journal of Brief Literature

The Storyteller

“Inside each of us is a natural-born storyteller, waiting to be released.” (Robin Moore)

Delitrium

The dizzying euphoria you get from inhaling just a bit too much of that "new book" smell.

Yiannis Nanos

Visual Artist

fashion&action

Fani & Athena

paletaart - Χρώμα & Φώς

Η Ελληνική ζωγραφική στο WordPress.com

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΡΑΔΑΜΑΝΘΥΣ

Χρήστος Τσαντής